
دانلود پرسشنامه پنهانسازی دانش دارای روایی، پایایی، منبع استاندارد و شیوه تفسیر
- مقیاس خودارزیابی پنهانسازی دانش کانلی: ۳ عامل و ۱۲ گویه
- پرسشنامه پنهانسازی دانش شایلا: تکعاملی با ۹ گویه
تعریف مفهومی و عملیاتی پرسشنامه پنهانسازی دانش
معرفی مقیاس: پرسشنامه پنهانسازی دانش کانلی و همکاران (۲۰۱۲) یک ابزار خودگزارشی است که با هدف شناسایی و سنجش رفتارهای پنهانسازی دانش در سازمانها طراحی شد. مقیاس کانلی شامل ۱۲ گویه در سه بُعد است:
- تظاهر به نادانی (Playing Dumb)
- پنهانسازی گمراهکننده (Evasive Hiding)
- پنهانسازی عقلانی (Rationalized Hiding)
هدف این ابزار کمک به پژوهشگران و مدیران است تا بتوانند ریشهها و شدت پنهانسازی دانش را در تیمها و سازمانها بسنجند و برای ارتقای فرهنگ اعتماد و تسهیم دانش اقدام کنند.
تعریف مفهومی: پنهانسازی دانش (Knowledge Hiding) بهطور مفهومی به رفتار آگاهانه و عمدی کارکنان برای خودداری از بهاشتراکگذاری دانش یا اطلاعات مورد درخواست دیگران اشاره دارد. این رفتار از جنس فراموشی یا ناتوانی در انتقال دانش نیست، بلکه انتخابی استراتژیک یا فردی برای جلوگیری از جریان آزاد دانش در سازمان. چنین رفتاری میتواند ناشی از انگیزههای شخصی (ترس از جایگزینی، حفظ موقعیت شغلی)، عوامل گروهی (رقابت و تعارض) یا شرایط ساختاری سازمان (سیاستها و فرهنگ سازمانی) باشد.
تعریف عملیاتی: در پژوهشهای سازمانی، پنهانسازی دانش بهصورت نمره کسبشده افراد در پرسشنامه ۱۲ گویهای کانلی و همکاران (۲۰۱۲) تعریف میشود. این پرسشنامه شامل سه بُعد است: «تظاهر به نادانی»، «پنهانسازی گمراهکننده» و «پنهانسازی عقلانی». پاسخها بر اساس طیف پنجدرجهای لیکرت (از ۱=کاملاً مخالفم تا ۵=کاملاً موافقم) نمرهگذاری میشوند و میانگین نمرهها بیانگر سطح پنهانسازی دانش فرد است.
شیوه تفسیر: تفسیر نمرهها بهصورت میانگینگیری از سه بُعد انجام میشود. هرچه میانگین کلی بالاتر باشد، نشاندهنده تمایل بیشتر فرد به پنهانسازی دانش است. بهطور تقریبی: میانگین بین ۱ تا ۲٫۵ نشاندهنده سطح پایین، ۲٫۶ تا ۳٫۵ سطح متوسط، و ۳٫۶ به بالا سطح بالای پنهانسازی دانش است. همچنین تحلیل ابعاد سهگانه به مدیران کمک میکند بفهمند که آیا فرد بیشتر به «تظاهر به نادانی»، «گمراهسازی» یا «توجیه عقلانی» تمایل دارد.