آرش حبیبی
آرش حبیبی (Arash Habibi) پژوهشگر، نویسنده و مدرس مدیریت و روش پژوهش و مدیر پایگاه علمی–پژوهشی پارسمدیر است. پایگاهی که به عنوان یکی از جامعترین منابع آموزش و پژوهش در حوزه مدیریت، روش تحقیق و تصمیمگیری چندمعیاره شناخته میشود. او دکترای مدیریت استراتژیک دارد و در مسیر حرفهای خود کوشیده است تا مرز میان دانش نظری و کاربردی را از میان بردارد و پژوهش را به خدمت تصمیمسازیهای واقعی سازمانها درآورد.
پیشینه آموزشی آرش حبیبی
پیشینه تحصیلی وی شامل کارشناسی مدیریت بازرگانی، کارشناسی ارشد مدیریت بازاریابی و دکتری مدیریت استراتژیک است.
- کارشناسی: مدیریت بازرگانی
- کارشناسی ارشد: مدیریت بازاریابی
- دکتری: مدیریت استراتژیک
آرش حبیبی سالها به عنوان مدرس دانشگاه در مراکز آموزش عالی مختلف به تدریس پرداختهاست. از جمله دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامسر، دانشگاه غیرانتفاعی طبرستان چالوس، دانشگاه پیام نور رامسر، دانشگاه غیرانتفاعی شمال آمل و دانشگاه پیام نور آمل. در این مسیر پژوهشگران بسیاری را در مسیر نگارش پایاننامه و مقالات علمی راهنمایی کردهاست.
فهرست کتابها و تالیفهای آرش حبیبی
برخی از کتابهای اخیر این پژوهشگر در زمینه مدیریت و روش پژوهش عبارتند از:
- کتاب رایانه کار سطح ۲
- کتاب زبان تخصصی حسابداری
- کتاب راهنمای معماری کامپیوتر موریس مانو
- کتاب آموزش کاربردی SPSS
- کتاب تصمیمگیری چندمعیاره فازی
- کتاب تصمیمگیری چندشاخصه
- کتاب مدلیابی معادلات ساختاری
- کتاب پدیدارشناسی

کتابهای نوشته آرش حبیبی
حبیبی در مقام مؤلف، بر دقت علمی، انسجام مفهومی و زبان شفاف تأکید دارد. هدف او از نگارش کتابها، ارتقای سواد پژوهشی جامعه دانشگاهی و فراهمسازی منابعی قابل اعتماد برای آموزش و پژوهش در حوزه مدیریت است. کتابهای او هر یک کوششی است برای سادهسازی مباحث پیچیده دانشگاهی و ارائه آنها در قالبی آموزشی و بومی.
سخن پایانی
آرش حبیبی پژوهشگری است که مرز میان آموزش، پژوهش و نویسندگی را درهم آمیخته است. او در مسیر علمی خود کوشیده است تا دانش مدیریت و روش تحقیق را از قالبهای دشوار دانشگاهی بیرون آورده و در قالبی روشن، کاربردی و بومی در اختیار پژوهشگران و علاقهمندان قرار دهد. نگاه او به علم، نگاهی تحلیلی و در عین حال انسانی است؛ دانشی که باید به فهم بهتر جهان سازمانها و تصمیمهای آدمی یاری رساند. در کنار فعالیتهای آموزشی و نگارشی، موسیقی و نواختن تنبور برایش راهی است برای بازگشت به درون، تأمل و بازیابی الهام خلاق؛ همان نیرویی که در نوشتن و پژوهیدن نیز جریان دارد.
«ما را به میان ذرهها جو…»