بازاریابی رابطهمند (Relationship Marketing) رویکردی برای جذب، حفظ و توسعه ارتباط با مشتریان از طریق ایجاد روابط بلندمدت، متقابل و ارزشآفرین است. اهمیت این شیوه از نقش آن در مشتریمحوری، نگهداشت مشتریان و تدوام رابطه خریدار-فروشنده بهصورت بلندمدت ناشی میشود. نظر به اهمیت موضوع در این مقاله، «بازاریابی رابطهمند» مفهومسازی و تعریف خواهد شد.
تعریف بازاریابی رابطهمند
بازاریابی رابطهمند به مجموعه فعالیتهایی گفته میشود که با هدف ایجاد، حفظ و توسعه روابط سودمند و بلندمدت با مشتریان و سایر ذینفعان انجام میشود. بری (۱۹۸۳) آن را جذب، نگهداری و توسعه روابط با مشتریان کلیدی تعریف کرد. مورگان و هانت (۱۹۹۴) نیز بر ایجاد، توسعه و حفظ مبادلات رابطهای موفق تأکید داشتند.
بازاریابی رابطهمند به شناسایی، ایجاد، حفظ و توسعه روابط با مشتریان و سایر ذینفعان بهگونهای اشاره دارد که منافع و اهداف طرفین رابطه تأمین شود.
انجمن بازاریابی آمریکا
در این رویکرد، هدف صرفاً انجام یک معامله نیست؛ بلکه سازمان میکوشد با ایجاد اعتماد، رضایت و تعهد، زمینه تکرار خرید، وفاداری و استمرار رابطه با مشتری را فراهم کند. بنابراین ارزش رابطه در طول زمان، جایگاهی اساسی در بازاریابی رابطهمند دارد.
بازاریابی رابطهمند و بازاریابی کلاسیک
نخستین کاربرد شناختهشده اصطلاح بازاریابی رابطهمند به لئونارد بری در سال ۱۹۸۳ بازمیگردد و کریستین گرونروس نیز در توسعه نظری این حوزه، بهویژه در بازاریابی خدمات، نقش مهمی داشت. این رویکرد در واکنش به محدودیتهای بازاریابی معاملهمحور شکل گرفت. رویکردی که بیشتر بر فروش و مبادله منفرد تمرکز داشت و به تداوم رابطه با مشتری توجه کمتری نشان میداد.
تفاوت اصلی بازاریابی رابطهمند و بازاریابی کلاسیک در افق زمانی و ماهیت رابطه با مشتری است. بازاریابی کلاسیک بیشتر بر جذب مشتری و انجام معامله تمرکز دارد، در حالی که بازاریابی رابطهمند حفظ مشتری، تکرار خرید، وفاداری و توسعه رابطه را در اولویت قرار میدهد. در این رویکرد، شرکت میکوشد مشتری در آینده نیز خرید خود را تکرار کند و از طریق بازاریابی دهانبهدهان دیگران را نیز به تعامل با برند ترغیب نماید.
با این حال، بازاریابی رابطهمند جایگزین کامل بازاریابی کلاسیک نیست. محصول، قیمت، توزیع و ترفیع همچنان اهمیت دارند، اما در چارچوبی گستردهتر قرار میگیرند که در آن اعتماد، تعهد، رضایت، وفاداری و کیفیت رابطه نیز مورد توجه قرار میگیرد.
بازاریابی رابطهمند و مدیریت ارتباط با مشتری
مدیریت ارتباط با مشتری یکی از مهمترین ابزارهای اجرایی بازاریابی رابطهمند است. رویکرد CRM به سازمان کمک میکند اطلاعات مشتریان را گردآوری و تحلیل کند، نیازهای آنها را بهتر بشناسد و ارتباطات متناسبتری برقرار سازد.
در بازاریابی سنتی، تأکید اصلی بر اثربخشی عناصر آمیخته بازاریابی و انجام معامله بود. در رویکرد رابطهمند، توجه از یک فروش منفرد به مجموعه تعاملات در طول زمان منتقل میشود. سازمان میکوشد از طریق ارائه ارزش بیشتر، تجربه مطلوب و ارتباط مستمر، مشتری را به ادامه رابطه ترغیب کند.
این رویکرد با مفاهیم جدیدتری مانند مشارکت مشتریان و بازاریابی تجربی نیز پیوند دارد. مشتری دیگر تنها دریافتکننده پیام و خدمت نیست و میتواند از طریق بازخورد، توصیه، تولید محتوا و مشارکت در خلق ارزش، نقش فعالتری در رابطه با سازمان داشته باشد.
اصول بازاریابی رابطهمند
اصل بنیادی بازاریابی رابطهای ایجاد ارتباط بلندمدت خریدار-فروشنده و افزایش ارزش رابطه در طول زمان است. این دیدگاه مشتری را صرفاً خریدار یک معامله نمیداند، بلکه او را دارایی ارزشمندی تلقی میکند که میتواند در طول رابطه سود و منافع بیشتری برای سازمان ایجاد کند.
در همین چارچوب، ارزش طول عمر مشتری اهمیت پیدا میکند. این مفهوم بیانگر ارزش اقتصادی حاصل از کل دوره رابطه مشتری با سازمان است. بنابراین صرف زمان و هزینه برای ایجاد رابطه بلندمدت زمانی منطقی است که مشتری ظرفیت لازم برای ایجاد ارزش پایدار داشته باشد.
بازاریابی رابطهمند همچنین بر حفظ و نگهداشت مشتریان از طریق مشارکت مشتریان تأکید دارد. کاهش ریزش مشتریان، افزایش رضایت مشتریان، تقویت اعتماد مشتریان و ایجاد وفاداری مشتریان از مهمترین پیامدهای مورد انتظار این رویکرد هستند.
سخن پایانی
بازاریابی رابطهمند رویکردی بلندمدت برای ایجاد، حفظ و توسعه روابط سودمند با مشتریان و سایر ذینفعان است. این شیوه از منطق معاملهمحور فاصله میگیرد و بر مشتریمحوری، اعتماد، رضایت، وفاداری و تداوم رابطه تأکید میکند. مدیریت ارتباط با مشتری نیز ابزار مهمی برای اجرای این فلسفه است. در این رویکرد، ارزش مشتری تنها به خرید فعلی محدود نیست و ارزش طول عمر مشتری، نگهداشت و مشارکت او نیز اهمیت دارد. در مجموع، سازمانهایی که روابط بلندمدت و متقابل با مشتریان ارزشمند ایجاد کنند، زمینه مناسبتری برای کاهش ریزش، افزایش سودآوری و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار خواهند داشت.
دانلود اصل مقاله بازاریابی رابطهمند
References
Berry, L. L. (1983). Relationship marketing. In L. L. Berry, G. L. Shostack, & G. D. Upah (Eds.), Emerging perspectives on services marketing (pp. 25–28). American Marketing Association.
Dwyer, F. R., Schurr, P. H., & Oh, S. (1987). Developing buyer-seller relationships. Journal of Marketing, 51(2), 11–27.
Gronroos, C. (1994). From marketing mix to relationship marketing: Towards a paradigm shift in marketing. Management Decision, 32(2), 4–20.
Morgan, R. M., & Hunt, S. D. (1994). The commitment-trust theory of relationship marketing. Journal of Marketing, 58(3), 20–38.
Sheth, J. N., & Parvatiyar, A. (1995). Relationship marketing in consumer markets: Antecedents and consequences. Journal of the Academy of Marketing Science, 23(4), 255–271.
