اینترنت اشیا

تاریخچه پیدایش اینترنت اشیا

اصطلاح اینترنت اشیا یا Internet of things به صورت اختصاری IOT نمایش داده می شود. اینترنت اشیا نخستین بار توسط کوین اشتون Kevin Ashton در سال ۱۹۹۹ بکار برده شد. اینترنت از اشیا یک موضوع جدیدی است که به سرعت در حوزه ارتباطهای بیسیم در حال گسترش است. ایده اصلی این مفهوم فراگیر شدن حضور موجودیتها یا اشیایی از قبیل برچسبهای ردفاشگر، حسگرها، تلفنهای همراه و غیره در اطراف ماست. هر کدام از این اشیاء دارای آدرس مختص به خود بوده و توانایی ارتباط با دیگر اشیاء را دارند و با همکاری همسایه های خود برای رسیدن به یک هدف مشترک همکاری میکنند.

توانایی و قدرت اینترنت اشیا و تأثیر آن بر جنبه های مختلف زندگی روزمره و رفتار کاربران انکار نشدنی است. از دیدگاه یک کاربر کاربردهای خصوصی اینترنت اشیا و مزایای آن بیشتر در دو زمینه کاری و خانگی قابل مشاهده است. مصارف خانگی، دستیار منزل، درمان الکترونیکی و یادگیری تنها نمونه های کمی از کاربردهای ممکن از موضوعات جدیدی است که در زندگی آینده نقش مهمی بازی خواهند کرد. به طور مشابه از دیدگاه تجاری کاربران، بیشتر کاربردهای اینترنت اشیا در زمینه هایی از قبیل کارخانجات صنعتی و خودکار، مدیریت فرایند تجارت، انتقال هوشمند افراد و کالاها است.

مفهوم سازی اینترنت اشیا

تعاریف زیادی از اینترنت اشیا توسط انجمنهای مختلف تحقیقاتی بر اساس نوع نگرش آنها به نقاط قوت این ایده بیان شده است. با جستجو در مقالات مختلف در این زمینه شاید خواننده برای فهمیدن معنی واقعی اینترنت اشیا و اینکه پایه و اساسی که پشت سر این مفهوم قرار دارد چیست، دچار مشکل شود. دلیل چند وجهی بودن این مفهوم به نام گذاری این ایده یعنی اینترنت اشیا بر میگردد. این نام از دو کلمه تشکیل شده است، کلمه اول به دیدگاه شبکه گرایی این مفهوم تاکید دارد در حالی که کلمه دوم به حرکت به سمت اشیاء عمومی که در یک قالب کاری مشترک قرارگرفتهاند تاکید میکند. اینکه آیا به اینترنت اشیابا دید اینترنت گرا و یا موجودیت گرا نگاه کنیم باعث به وجود آمدن تفاوت در ذینفعان، قراردادهای تجاری، تحقیقها و استانداردهای تعریف شده خواهد شد.

البته این را نباید فراموش کرد که وقتی کلمات اینترنت و موجودیت کنار هم قرار میگیرند مفهومی را تداعی میکند که سطحی از ابداعات درهم گسیخته در دنیای ITC را در بر میگیرد. در واقع اینترنت اشیا به معنی یک شبکه جهانی از اشیاء مرتبط که هر یک دارای آدرس مختص به خود بوده، میباشند که بر اساس قراردادهای استاندارد شده ای با یکدیگر در ارتباط هستند. آدرس دهی یکتا نمایش و ذخیره سازی اطلاعات تبادل شده در اشیاء موضوعات چالش برانگیزی است که سومین دیدگاه از اینترنت اشیا یعنی معناگرایی را در برمی گیرد.

تعریف اینترنت اشیا

اینترنت چیزها که گاهی اینترنت اشیا نیز نامیده می شود به‌طور کلی اشاره دارد به بسیاری از چیزها شامل اشیا و وسایل محیط پیرامون‌مان که به شبکه اینترنت متصل شده و توسط اپلیکیشن‌های موجود در تلفن‌های هوشمند و تبلت قابل کنترل و مدیریت هستند. اینترنت چیزها به زبان ساده، ارتباط سنسورها و دستگاه‌ها با شبکه‌ای است که از طریق آن می‌توانند با یکدیگر و با کاربرانشان تعامل کنند. این مفهوم می‌تواند به سادگی ارتباط یک گوشی هوشمند با تلویزیون باشد یا به پیچیدگی نظارت بر زیرساخت‌های شهری و ترافیک. از ماشین لباسشویی و یخچال گرفته تا پوشاکمان؛ این شبکه بسیاری از دستگاه‌های اطراف ما را در برمی‌گیرد.

اینترنت اشیا مفهومی رایانشی است برای توصیف آینده‌ای که در آن اشیای فیزیکی یکی پس از دیگری به اینترنت وصل می‌شوند و با اشیای دیگر در ارتباط قرار می‌گیرند. اینترنت اشیا رابطه نزدیکی با مفهوم «شناسایی از طریق فرکانس رادیویی» (RFID) به عنوان یک روش ارتباطی دارد اما شامل فناوری‌های حسگر، فناوری‌های بی‌سیمی، کدهای واکنش سریع (QR) و… نیز می‌شود. اینترنت اشیا از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا اشیا وقتی بتوانند خود را به صورت دیجیتالی ارائه کنند در نهایت به پدیده‌ای بسیار فراتر از کلیتی که در واقعیت هستند، تبدیل خواهد شد. در چنین شرایطی، ارتباط اشیا دیگر محدود به ما نیست بلکه آنها با اشیای اطراف، داده‌های یک پایگاه داده و… نیز در ارتباط قرار می‌گیرند. وقتی اشیا با یکدیگر مرتبط شدند، می‌توان سخن از یک «محیط هوشمند» به میان آورد.

اینترنت اشیا IoT با فراهم سازی دسترسی آزاد به زیرمجموعه‌های انتخابی از داده‌ها برای بهبود مجموعه ای از سرویس‌های دیجیتالی، قادر به ترکیب یکپارچه و شفاف تعداد زیادی از سیستم‌های نهایی ناهمگن و مختلف می‌باشد.

کاربرد اینترنت اشیا در سازمان

اینترنت اشیا هم‌زمان با ایجاد تحولات در حوزه محصولات خانگی، ساختار سازمان‌ها را نیز متحول می‌سازد. پوشش سراسری اینترنت اشیا و رایانش ابری یک پارادایم عملیاتی جدید را به وجود آورده است: سازمان‌های هوشمند.

اکنون چند سالی است که همه‌جا صحبت از اینترنت اشیاست و کم‌کم می‌توان گفت مردم آمادگی پذیرش این فناوری نوظهور را پیدا کرده‌اند. محصولات هوش‌مندی مانند ترموستات، تلویزیون، ماشین لباس‌شویی، یخچال و … وارد بازار شده‌اند و مرم آن‌ها را خریداری می‌کنند. اینترنت اشیا هم‌زمان با ایجاد تحولات در حوزه محصولات خانگی، ساختار سازمان‌ها را نیز متحول می‌سازد. پوشش سراسری اینترنت اشیا و رایانش ابری یک پارادایم عملیاتی جدید را به وجود آورده است: سازمان‌های هوش‌مند.

ساختار یک سازمان هوش‌مند، بهره‌وری را افزایش می‌دهد و این امکان را فراهم می‌سازد تا اطلاعات به‌طور آنی برداشت و آنالیز شود و بر مبنای آن‌ها تصمیم درست اتخاذ شود. در واقع هنوز نیاز به حل کردن چالشهای زیادی قبل از قبول و گسترش ایده اینترنت اشیا وجود دارد. موضوع اصلی ایجاد توانایی عملکرد درونی در دستگاهها و امکان ارتباط بین آنها و فراهم کردن درجه بالایی از هوشمندی است به طوری که توانایی به روز کردن خود و داشتن رفتاری مستقل و خود مختار را داشته باشند این در حالی است که امنیت و اعتماد و حریم خصوصی تضمین شده باشد.

در اینترنت اشیا همچنین چندین مشکل در زمینه شبکه نیز مطرح میباشد به این معنی که موجودیتهای ترکیب شده در اینترنت اشیا دارای خصوصیت فقدان منابع از نظر انرژی و محاسباتی میباشند. بنابراین راه حلهای پیشنهادی جهت گسترش اینترنت اشیا نیاز به توجه ویژه به بهرهوری از منابع علاوه بر مشکلات موجود در مقیاس پذیری را دارد.

مدل اینترنت اشیا

دیدگاه‌های مختلف پیرامون اینترنت اشیا

دیدگاه موجودیت گرا : استفاده از برچسبهای ردفاشگر اولین و سادهترین روش برای تحقق بخشیدن به این دیدگاه میباشند. انجمن Auto-ID که از پیشگامان توسعه اینترنت اشیا در دنیا است، اصطلاح اینترنت اشیا را شبکه گسترده ای از برچسبهای ردفاشگر و فناوری حسگرها میداند. هدف از تاسیس این نوع نهادها رسیدن به یک معماری مشترک در اینترنت اشیا بر مبنای کد الکترونیکی منحصر به فرد محصول بوده است. کد الکترونیکی یک محصول در واقع به منظور پشتیبانی از گسترش استفاده از ردفاشگر در شبکه‌های تجاری مدرن و ایجاد استانداردی در این شبکهها به وجود آمد. این استانداردها جهت بهبود قابلیت دیدن اشیاء از قبیل دنبال کردن، آگاهی از حالت و مکان شی مورد نظر طراحی شده اند.

دیدگاه اینترنت گرا : در سال ۲۰۰۸ ، تعداد ۲۵ عدد از شرکتهای بزرگ دنیا بر روی پروتکلی به نام «IP برای اشیاء هوشمند » جهت ارتباط آنها در شبکه توافق کردند. بر اساس این پروتکل حجم زیادی از وسایل که بر روی آنها سیستمهای جاسازی شده در حال اجرا میباشند قادر به ارتباط با یکدیگر هستند. این پروتکل استفاده از IP برای توسعه « اینترنتی از اشیاء » را تضمین میکند.

دیدگاه معناگرا : تعداد اجزا موجود در اینترنت آینده به شدت در حال افزایش است بنابراین موضوعاتی مانند چگونگی نمایش، ذخیره، ارتباط، جستجو و سازماندهی اطلاعات به وجود میآید که در « اینترنتی از اشیاء » باعث چالشهای زیادی میشود. در این حالت فناوریهای معنایی میتوانند نقش کلیدی در این رابطه بازی کنند. در واقع میتوان راه حلهای مناسبی برای توصیف موجودیتها، استدلال روی داده های تولید شده در « اینترنتی از اشیاء »، محیطهای اجرای معنایی و معماری که با نیازمندیهای « اینترنتی از اشیاء » سازگار شده است و همچنین ذخیره سازی مقیاس پذیر و ساختار ارتباطی را مورد استفاده قرارداد.

منبع: مقاله پذیرش اینترنت اشیا در سازمان  نوشته مریم سلاطی استاد راهنما مریم احمدی فرد نشر الکترونیک پارس مدیر


دانلود ادبیات پژوهش اینترنت اشیا IOT

فصل دو شامل ادبیات پژوهش و مبانی نظری اینترنت اشیا IOT به صورت فایل ورد همراه با رفرنس فارسی و انگلیسی

10000 تومان – خرید